تفاوت بین ستاره و سیاره چیست؟ علوم چهارم دبستان

درس هشتم علوم چهارم ابتدایی

در کتاب علوم چهارم ابتدایی درس هشتم، دانش آموزان با آسمان شب و اصطلاحات مربوط به آسمان آشنا می شوند. آنها در مورد صورت های فلکی، منظومه شمسی، خورشید، سیاره های منظومه شمسی، کهکشان ها مطالبی را می خوانند. همچنین در این درس با تفاوت بین ستاره و سیاره  آشنا می شوند. در این مطلب تفاوت بین ستاره (star) و سیاره (planet) را کمی بیشتر و با زبانی ساده تر برای دانش آموزان علاقه مند به نجوم و ستاره شناسی بیان می کنیم.

دانش آموزان در کلاس چهارم ابتدایی خوانده اند که ستارگان از خود نور دارند، اما روشنی سیاره ها از انعکاس نور خورشید یا ستارگان دیگر است.سیارها نسبت به خورشید به مراتب کوچکترند.سیاره ها در مسیری بیضی شکلی به نام مدار، به دور خورشید می چرخند. زمان لازم برای یک دور کامل گردش هر سیاره به دور خورشید یا حرکت انتقالی آن سیاره را یک سال آن سیاره می نامند. مانند سال سیاره زمین که معادل ۳۶۵ روز و ۶ ساعت است.
در شب اگر به آسمان نگاه کنید ( به شرط آنکه در شهر بزرگی چون تهران نباشید و آلودگی نوری در کار نباشد)، تریلیون نقطه درخشان را مشاهده خواهید کرد که برخی از آنها درخشان تر به نظر می رسند، برخی بزرگتر و بعضی کوچکتر هستند، برخی چشمک می زنند.
این نقاط روشن چیست؟ درواقع آنها چیزی نیستند جز ستاره ها و سیارات. ستاره ها پیکرهای آسمانی هستند که دارای نور بوده و چشمک می زنند. آنها یک کره بزرگ درخشان مانند خورشید هستند. اما علاوه بر ستاره ها، سیارات اشیاء آسمانی هستند که دارای یک حرکت ظاهری بوده، همچنین سیاره ها در یک مدار بیضی در اطراف ستاره خود حرکت می کنند.

 

فرق بین ستاره و سیاره

می توانید تفاوت ستاره ها و سیارات را در قالب جدول زیر ببینید!

 

معیار مقایسه ستاره ها و سیاره هاستارهسیاره
معنیمعنی ستاره ها اشیاء نجومی هستند ، که نور خود را ساطع می کنند ، که به دلیل همجوشی گرمای هسته ای تولید می شوند که در هسته آن اتفاق می افتند. 

سیارات به شیء آسمانی اطلاق می شود که دارای یک مسیر ثابت (مدار) است که در آن به دور ستاره حرکت می کند.

 

روشنایی 

ستاره ها از خود نور دارند.

 

سیاره ها از خود نور ندارند.
موقعیت 

موقعیت ستاره ها تغییر می کند اما به دلیل فاصله طولانی از ما پس از گذشت سالهای طولانی می توانیم متوجه تغییر موقعیت آنها شویم.

 

موقعیت آنها تغییر می کند.
اندازه 

بزرگ

 

کوچک
شکل 

نقطه ای شکل

 

کره ای شکل
دما 

زیاد

 

کم
تعداد 

در هر منظومه ای یک ستاره وجود دارد. خورشید تنها ستاره منظومه شمسی است

 

هشت سیاره در منظومه شمسی
 

چشمک زدن

 

ستاره ها چشمک زن هستندسیاره ها چشمک نمی زنند
 

ماده تشکیل هنده

 

 

هیدروژن ، هلیوم و سایر عناصر نوری

 

 

جامد ، مایع یا گاز یا ترکیبی از آنها

 

 

تعریف ستاره ها

ستارگان را می توان به عنوان توپ های درخشان، متشکل از پلاسما، که توسط گرانش آن به هم چسبیده، تعریف کرد. حتما می پرسید پلاسما چیست؟ پلاسما حالت گرم شده ای از ماده است. در واقع در حالت معمول می‌توان گفت که اگر جامد را گرم کنیم، به مایع و اگر دوباره گرم کنیم به گاز و باز اگر به گرما ادامه دهیم؛ ماده به پلاسما تبدیل می‌شود که می‌توان به‌طور تقریبی در حالت معمول دمای پلاسما را در حدود ۲۰۰۰ درجه سانتی‌گراد بیان کرد. ستارگان از گازهایی مانند هیدروژن، هلیوم و سایر عناصر نوری مشابه تشکیل شده اند.

چرا ستاره ها را نورانی می بینیم؟

درخشش در ستارگان به دلیل واکنش هسته ای است که در هسته آنها اتفاق می افتد، واکنش هسته ای در نتیجه ترکیب هیدروژن به هلیوم اتفاق می افتد. واکنش اتمی که در ستارگان ایجاد می شود ، به طور مداوم انرژی را به صورت نور ، در جهان منتشر می کند و به ما کمک می کند تا آنها را ببینیم .

چرا ستاره ها چشمک می زنند؟

یکی از ویژگی های مهم ستاره این است که آنها چشمک می زنند. زیرا نور ستاره زمانی که می خواهد به زمین برسد ، از جو زمین می گذرد و در نتیجه برخورد با جو زمین و چیزی به نام شکست جوی، به نظر می رسد ستاره چشمک می زند.
سیارات کمی نزدیک به زمین هستند و نور منعکس شده از آنها مستقیماً بدون هیچ شکستی از جو زمین عبور می کند و به همین دلیل آنها چشمک نمی زنند.

ستاره خورشید

خورشید نزدیکترین ستاره به سیاره زمین است که تقریباً ۱۵۰ میلیون کیلومتر با زمین فاصله دارد. فاصله ستارگان در سال نوری بیان شده است، یعنی فاصله ای که سالانه با نور طی می شود.

تعریف سیاره

مدار سیارات به دور ستارهسیاره از خود نوری ندارد

اصطلاح “سیاره” اشیاء آسمانی را بیان می کندد که در اطراف یک ستاره در یک مسیر مشخص می چرخند ، به این مسیر مشخص مدار سیاره می گوییم. یک سیاره به اندازه کافی بزرگ است که به واسطه جاذبه آن شکل یک کره را به خود می گیرد، اما به اندازه کافی برای داشتن واکنش هسته ای و ستاره بودن بزرگ نیست.

سیارات منظومه شمسی ما به دو بخش تقسیم می شوند:

سیاره های داخلی: سیاره هایی که مدار آنها در داخل کمربند سیارک مستقر است، به عنوان سیارات داخلی شناخته می شوند. اینها نسبت به بقیه سیارات کوچک هستند و از عناصر جامد مانند سنگ و فلز تشکیل شده اند. این سیاره ها شامل عطارد، زهره ، زمین و مریخ است.
سیارات بیرونی: سیارات بیرونی آنهایی هستند که مدار آنها خارج از کمربند سیارکی است. اندازه آنها نسبتاً بزرگتر از سیارات داخلی است و حلقه ای در اطراف آنها وجود دارد. آنها از گازهایی مانند هیدروژن، هلیوم و غیره تشکیل شده اند. سیاره های بیرونی شامل مشتری، زحل، اورانوس و نپتون است.

امیدواریم با خواندن این مطلب، شما به تفاوت های ستاره و سیاره و دلایل این تفاوت ها بیشتر از قبل پی برده باشید. باید بدانید هرگاه منظومه ستاره ای جدیدی ایجاد شود، اول از همه، ستاره تشکیل می شوند ، در حالی که سیارات بعداً ، در مدار ستاره تشکیل می شوند.

منبع: keydifferences.com

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.