صورت فلکی مهرماه، میزان یا ترازو (libra)

موقعیت و حقایق صورت فلکی مهرماه

الگوی ستاره ای که ما آن را ترازو می نامیم، صورت فلکی ای کوچک اما واضح و متمایز در آسمان است که درست در کنار صورت فلکی دوشیزه قرار دارد. ترازو شبیه الماسی نامتقارن یا جعبه ای کج و کوله به نظر می رسد و در نیمکره شمالی بین فروردین و تیر ماه قابل مشاهده است. ترازو را می توان در خرداد ماه در واضح ترین موقعیت آن در آسمان شب مشاهده کرد.

 میزان، تنها صورت فلکی در میان صورت فلکی ماه های سال است که یک شی را نشان می دهد، نه یک حیوان یا یک شخصیت افسانه ای را. این صورت فلکی از نظر بزرگی ۲۹ امین صورت فلکی آسمان است که منطقه ای به وسعت ۵۳۸ درجه مربع از آسمان را اشغال کرده است.

صورت فلکی های همسایه قنطورس، مارباریک (هایدرا)، گرگ، مارافسای، مار و سنبله هستند.

ترازو به همراه صورت فلکی های قوچ، گاو، دوپیکر، خرچنگ، شیر، سنبله، عقرب، کماندار، بزغاله، آبریز و دوماهی به خانواده صورت فلکی ماه های سال تعلق دارد.

پیدا کردن صورت فلکی ترازو

نحوه پیداکردن صورت فلکی ترازو

پیدا کردن ترازو بسیار ساده است. ابتدا در آسمان شب به دنبال هفت اورنگ که بخشی از صورت فلکی دب اکبر است بگردید. منحنی انتهای دب اکبر را که به شکل یک ملاقه است دنبال کنید تا به ستاره درخشان “ژوبین دار” در صورت فلکی گاوران برسید. از آنجا، اگر کمی به پایین نگاه کنید صورت فلکی سنبله را خواهید دید. ترازو درست در کنار سنبله و در فاصله ی کمی از “بی ژوبین”، ستاره ی درخشان صورت فلکی سنبله قرار دارد.

ترازو را می توان از اکثر نقاط کره ی زمین مشاهده کرد، حتی برای ناظرانی که در فاصله ی زیادی از نیمکره شمالی قرار دارند. البته ناظرانی که در نقاط دور نیمکره جنوبی قرار دارند فقط می توانند به طور اجمالی این صورت فلکی را مشاهده کنند.

داستان صورت فلکی ترازو

افسانه صورت فلکی ترازو

مانند بسیاری از صورت های فلکی، ستاره هایی که لیبرا را تشکیل می دهند از روزگار باستان به عنوان مجموعه ای متمایز از ستارگان شناخته شده و مورد توجه بودند. در مصر باستان، این صورت فلکی به شکل قایق دیده می شد. بابلی ها آن را به شکل ترازو می دیدند و فضایل حقیقت و عدالت را به آن نسبت می دادند. یونانیان باستان ناحیه ای از آسمان را که توسط ترازو اشغال شده است به عنوان پنجه یا “چنگال” می شناختند و آن را بخشی از صورت فلکی عقرب (به شکل چنگال های عقرب) تصور می کردند.

ثبت ارتباط این منطقه از آسمان با ترازو به رومیان پیش از میلاد نسبت داده شده است. زمانی که رومیان صورت فلکی لیبرا را تقریبا ۳۵۰۰ سال پیش کشف کردند، این نکته را می دانستند که این صورت فلکی شامل اعتدال پاییزی (زمانی که خورشید در مسیر خود از نیمکره شمالی تا جنوبی از خط استوا عبور می کند و در این زمان روزها و شب ها با هم برابرند) است. بنابراین به دلیل قرار گرفتن لیبرا در این نقطه به خصوص از آسمان شکل ترازو برای این صورت فلکی انتخاب شد.

در داستانی گفته شده است زمانی که رم تاسیس شد، ماه در صورت فلکی ترازو قرار داشته است. رومیان، ترازو را صورت فلکی محبوب خود می دانستند چرا که با فصل های متعادل و یکسان بودن طول شب و روز همراه بود.

ستارگان اصلی صورت فلکی میزان

ستارگان اصلی صورت فلکی ترازو

صورت فلکی ترازو از ۴ ستاره که شکل جعبه مانندی دارند و مجموعه ای از ۳ ستاره که به آنها متصل هستند، تشکیل شده است. ترازو نیز مانند سایر صورت های فلکی در منطقه ای قرار گرفته که مرزهای آن توسط اتحادیه بین المللی ستاره شناسی معین شده است. این مرزها با توافق نامه بین المللی ساخته شده و به ستاره شناسان این امکان را می دهد تا از مراجع مشترک برای ستاره ها و دیگر اجرام تمام نقاط آسمان استفاده کنند. در این منطقه از آسمان، صورت فلکی ترازو شامل ۸۳ ستاره است. هر ستاره در نقشه رسمی یک حرف یونانی در کنار خود دارد. ستاره های اصلی صورت فلکی عبارتند از:

  • بتا ترازو β: درخشان ترین ستاره این صورت فلکی، بتا ترازو است که با نام عربی Zubeneschamali به معنی “چنگال شمالی” نیز شناخته می شود. بتا ترازو قبل از آنکه بخشی از صورت فلکی ترازو باشد، زمانی در صورت فلکی عقرب شناخته می شد. بتا ترازو با قدر ظاهری ۲٫۶۱ در فاصله ۱۸۵ سال نوری از منظومه شمسی قرار گرفته است.
  • آلفا ترازو ɑ: دومین ستاره درخشان میزان، آلفا ترازو است که به آن در زبان عربی Zubenelgenubi به معنی “چنگال جنوبی” نیز می گویند. این ستاره یک جفت ستاره با قدر ظاهری ۵٫۱۵۳ است که در فاصله ۷۷ سال نوری قرار دارد. آلفا ترازو نیز زمانی بخشی از صورت فلکی عقرب به شمار می رفت.
  • سیگما ترازو σ: یک غول سرخ با قدر ظاهری ۳٫۲۹ که در فاصله تقریبی ۲۸۸ سال نوری از خورشید قرار گرفته است. نام عربی این ستاره، Brachium به معنی “بازو” است.
  • گاما ترازو ϒ: یک غول نارنجی با قدر ظاهری ۳٫۹۱ که در فاصله تقریبی ۱۵۲ سال نوری از منظومه شمسی قرار گرفته است. جرم این ستاره ۲ برابر جرم خورشید و درخشندگی آن ۷۱ مرتبه بیشتر از درخشش خورشید است. نام دیگر گاما ترازو Zubenelakrab به معنی “قیچی عقرب” است.
  • گلیز ۵۸۱ (Gliese 581): این ستاره یک کوتوله سرخ با قدر ظاهری متغیر بین ۱۰٫۵۶ – ۱۰٫۵۸است. ستاره شناسان برخی از ستارگان ترازو را در جستجوی سیارات فراخورشیدی مطالعه کرده اند. تا کنون آنها توانسته اند در اطراف ستاره گلیز ۵۸۱ سه سیاره فراخورشیدی- که ممکن است تعداد آن ها تا ۶ سیاره نیز برسد- بیابند. کل این مجموعه تقریبا نزدیک به زمین و در فاصه ۲۰ سال نوری قرار گرفته است.

اجرام عمیق آسمانی

 صورت فلکی ترازو دارای یک جرم عمیق مهم است: یک خوشه ستاره ای کروی با نام NGC 5897.

خوشه های ستاره ای کروی نوع متفاوتی از خوشه های ستاره ای هستند که شامل صدها، هزاران و گاهی میلیون ها ستاره هستند که همگی توسط نیروی جاذبه در کنار هم قرار گرفته اند. این خوشه کروی به دور هسته کهکشان راه شیری می چرخد و در حدود ۲۴۰۰۰ سال نوری از زمین فاصله دارد.

 خوشه ستاره ای کروی

خوشه ستاره ای کروی NGC 5897

ستاره شناسان این خوشه ها را  به خصوص از نظر مقدار فلز ستارگان آنها بررسی می کنند تا بیشتر در مورد آنها بدانند. ستاره های  NGC 5897 بسیار کم فلز هستند به این معنی که این ستارگان زمانی در جهان تشکیل شده اند که عناصر سنگین تر از هیدروژن و هلیوم زیاد نبودند. بنابراین این خوشه بسیار قدیمی است، احتمالا قدیمی تر از کهکشان ما ( یا حداقل نزدیک به همان سن، یعنی ۱۰ میلیون سال).

اجرام دیگر این صورت فلکی عبارتند از: NGC 5792، NGC 5890 و NGC 5885 که همگی کهکشان هایی با قدر بیشتر از ۱۱ هستند.

بیشتر بخوانید:

صورت فلکی شهریور ماه، دوشیزه یا سنبله

همه چیز درباره صورت فلکی مرداد ماه

صورت فلکی تیر، خرچنگ یا سرطان

منبع مقاله: www.thoughtco.com و www.constellation-guide.com

مترجم: لیلا رضایی

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.